Berghutten
Tijdens de tochten door de bergen en het beklimmen er van maken we graag gebruik van berghutten. Hier kun je goed eten, prima slapen en de routes naar de top worden korter. Er zijn in de Alpen ongeveer 10.000 berghutten, waarvan ongeveer 1600 beheert worden door grote alpenverenigingen.
Er zijn enkele standaard regels in berghutten:
Eigen slaapzak ed. mee nemen.
Maak (vooral in het voor en naseizoen) duidelijke afspraken over je aankomsttijd. Dit voorkomt dat je toch voor een gesloten deur komt te staan.
Schoenen uit bij betreden
Materiaal (rugzakken, pickels, touwen) achterlaten bij de ingang.
Dit maakt het schoonheiden van de hut makkelijker, voorkomt irritatie door grote rugzakken en de slijtage binnen neemt af, waardoor die lekkere houten vloer ook een lekkere houten vloer blijft.
In de loop der jaren is er echter wel het nodige verandert in de berghutten. Vooral in Oostenrijk en Duitsland zijn het vaak grote hooggebergte-hotels met hoge prijzen en vaak enorm druk. De berghutten in de Alpen hebben met z’n allen vele tientallen miljoenen overnachtingen te verwerken, waardoor reserveren zeer sterk wordt aangeraden.
Ook laten de berghutten in toenemende mate een grote afdruk achter in het landschap. Veelal liggen ze boven de boomgrens, waar de overgebleven vegetatie slechts langzaam herstelt van de aanslagen die de mens op ze levert. Denk hierbij aan weggeworpen verpakkingen, maar ook aan simpele dingen als voetafdrukken.
Een ander groot probleem is het enorme energie en water verbruik van de hutten. Op drukke dagen verbruikt een hut net zoveel energie en water als een kleine stad. Door de hoogte is het vaak koud, waardoor er veel warmte moet worden opgewekt. Ook is er veel verlichting, radio-apparatuur en tegenwoordig ook tv’s en andere moderne, niet-noodzakelijke apparaten die het comfort verhogen.
Het water wat gebruikt wordt is smeltwater van de gletsjers in de omgeving, welke ongezuiverd of nauwelijks gezuiverd verder stroomt na gebruik in de hutten. In regio’s met veel hutten (zoals bijvoorbeeld het Monte Rosa of Mont Blanc gebied) zijn de rivieren in de dalen dan ook vaak sterk vervuild.
De energie die gebruikt wordt, wordt meestal opgewekt met inefficiënte generatoren die veel lawaai maken en veel diesel of petroleum verstoken.
De hutten dan maar niet gebruiken is voor klimmers meestal geen optie. Wild kamperen in het hooggebergte laat ook vaak diepe sporen na in het landschap en zou leiden tot een wildgroei aan tentjes op de hellingen. In dit geval is er vrijwel geen controle op afvalstroombeheer en gedrag van bezoekers aan het gebied.
Wat je beter kan doen is proberen zelf zo weinig mogelijk water en elektriciteit te gebruiken. Gooi niets weg en durf anderen aan te spreken op hun gedrag als zij dit wel doen. Veel mensen denken er niet eens bij na dat een weggeschoten peuk of zakje chips al gauw een berg afval wordt waarvan het begin en eind niet meer te ontdekken is.
Neem dus je verantwoordelijkheid en gedraag je zoals men verwacht dat je je gedraagt! |
